Obiekty Sakralne Ziemi Żywieckiej
Zwiń

Informacje szczegółowe

« Powrót
Zdjęcia
Nazwa Cięcina - Kościół pw. Św. Katarzyny Aleksandryjskiej
Dekanat Radziechowski
Parafia Parafia pw. Św. Katarzyny Aleksandryjskiej
Adres 34-350 Cięcina
ul. Świętej Katarzyny
Telefon 338641434
Email S.Bogacz@bielsko.opoka.org.pl
Strona internetowa http://www.ciecina.bielsko.opoka.org.pl
Msze Święte

W niedziele i święta: 8:00, 11:00

Opis

Pierwsze wzmianki o kościele w Cięcinie pojawiają się w 1358 roku, w spisach pobieranego w Polsce świętopietrza z lat 1345-58. W XV w., w czasach J. Długosza Cięcina była wsią bez kościoła, należącą do odległej parafii w Żywcu. W „Dziejopisie żywieckim” Andrzeja Komonieckiego pojawia się następujący opis: „Ten miał bydź założony i zbudowany na górze Brańków nazwanej, nad wsią Cięcina, gdyż w łęgu, gdzie grunt pański folwarczny, wieś była. A kędy kościół stoi, na tym miejscu przedtem był browar; w którym browarze w izbie gdzie kadzie stały gorzałczane był obraz św. Katarzyny, bez żadnej uczciwości, przed którym widywano świece gorewające, lecz to sobie lekceważono, aż piorun uderzył w ten browar i on zapalił. Po czym parafianowie wzruszywszy się pobożnością, kapliczkę małą naprzód zbudowali, w której się ledwo ludzi 50 wmieściło, i nazwano ją imieniem św. Katarzyny, po czym Kościół większy zbudowano i poświęcono (...)". Informacje powyższe nie mają w pełni wartości historycznej, ale autor napisał je korzystając z żywej, miejscowej tradycji opartej na przekazie ustnym. Obecny kościół w swej najstarszej części wzniesiony został w 1542 roku, jako kaplica filialna kościoła w Radziechowach. Kolejnym ważnym okresem w dziejach kościoła św. Katarzyny są lata 1666 - 1667, kiedy to staraniem ks. Stanisława Kaszkowicza - plebana radziechowskiego został znacznie rozbudowany przez powiększenie nawy i dostawienie wieży.  Kościół od roku 1789 był świątynią filialną Radziechów. Jak zapisano w kronice parafialnej pod rokiem 1836: „Parkan około Kościoła, który przez wylew wody był zruynowany, na nowo zbudowany został, gdyż na mieysce zgniłych drzew Kolator dał nowe; tenże został nowemi szędziołami okryty, które Kolator udzielił, gwoździe zaś X. Pleban mieyscowy dał”. Zatem świątynia zyskała nowe ogrodzenie. Kolejny etap szeroko zakrojonych prac miał miejsce w 1845 r. wtedy jak znów czytamy w kronice: „Co iest pamięci godne, Kościoł ten i Wieża całkiem naokoło we wszystkich przycieszach na wapnie mocno podmurowany i całkiem wybielony [został], Wielkie Drzwi inaczey zreparowane i wyfutrowane i nowy Zamek dany. Dlatego tu to kładę, bo ten Kościoł cały i cała Wieża przez 303 lat nie był podmurowany, tylko gdzie niegdzie kamień goły bez wapna był podłożony i nie bielony. Teraz ale cały pierwszy raz wybielony. Posacka częścią z taflowych kamieni obrabianych, częścią z krzyzali dobrze przystosowanych, ktorey przez 303 lat nie było, tylko gruba nierowność panowała, nowa teraz iest dana i Sanktuarium o czwierc iest podwyższone. Ambona do ściany wprawionej deszcze położona, teraz zreparowana, na dobrym postumencie iest osadzona, do ktorey nowe stopnie czyli schodek przyzwoity iest dany i wierzchem meteryą z franclami czerwoną iest obciągniona.  Pod rokiem 1853 w kronice parafialnej został umieszczony taki opis dzwonów: „Dzwon większy z r. 1531 z napisem „Pannie Maryi – Świętej Katherynie latego pistego XXXI” – mniejszy z tegoż samego czasu nosi w otoku napis: „Marya ma przybiwai”- Panrucz w Krakowie – tak odczytałem, zwiedzając tu Kosciół i archiwum w mojej archeologicznej podróży – d. 14 wrześ. 1853 Jstepkowski Członek Towarzystwa Nauk. Krak. Z Uniwersytetem Jagiell. połączonego”. Przez wiele lat bryła kościoła nie była zmieniana, dopiero w 1857 roku, kiedy to dobudowano nową zakrystię i skarbiec-oratorium. Dalsza rozbudowa miała miejsce w 1893 r. – wydłużono wtedy nawę i przesunięto wieżę na walcach ku zachodowi. W tym samym roku zbudowano także nowy babiniec i nową wieżyczkę na sygnaturkę. W dwa lata później kościół wzbogacił się o kaplicę św. Franciszka z Asyżu.  Zmiany architektoniczne objęły również wieżę, którą w roku 1932 podwyższono o prawie 7 m. Gruntowne odnowienie wnętrza kościoła nastąpiło już w latach powojennych (1949-51). Wykonano wtedy malowanie ścian i sufitu oraz renowację ołtarzy i obrazów (złocenia i polichromia). W tym samym okresie wymieniono zgniłe, dolne płazy ścian.

Gmina Węgierska Górka


Pozycje na mapie i wyszukiwanie

Sortowanie:

Legenda » Dekanat:

punktLegenda
Istebna
punktLegenda
Jasienicki
punktLegenda
Jeleśnia
punktLegenda
Międzybrodzki
punktLegenda
Milówka
punktLegenda
Radziechowski
punktLegenda
Żywiecki
punktLegenda
Łodygowicki
„Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich: Europa inwestująca w obszary wiejskie”
Strona internetowa została opracowana przez Beskidzki Instytut Nauk o Człowieku i współfinansowana jest ze środków Unii Europejskiej w ramach działania „Wdrażanie lokalnych strategii rozwoju” – Mały Projekt Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013
Instytucja Zarządzająca Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 – Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi


Obiekty Sakralne Ziemi Żywieckiej © 2015 | designed by sm32 STUDIO